¡ Viva la vida! ¡Viva España!
Juni 2021
Nu de kogel door de kerk was en we met zekerheid in september gingen emigreren, moesten we uiteraard op zoek naar een woning. Via internet (idealista.com) hadden we een aantal huizen gevonden die, op voorhand, aan onze wensen voldeden. Daarmee heb je ze nog niet, dus we gingen in juni twee weken naar de Costa del Sol om woningen te bezichtigen. Voor sommige hadden we al afspraken met plaatselijke makelaars gemaakt. Tegen de tijd dat we daar aankwamen bleken een aantal opties al weg helaas. Later, toen we ons uiteindelijke huis hadden bemachtigd, bleek dat "helaas " een geluk.
We wandelden door de verschillende buurten waar we huizen hadden geselecteerd en kregen een steeds beter idee van wat we wilden. Het huis dat het moest worden werd nog bewoond en de bewoners hadden lang werk om te vertrekken. Ze wilden geen bezichtiging zolang zij er nog waren. Voor ons begon de tijd te dringen, want op woensdag zaten onze twee weken erop. Op dinsdag konden we er eindelijk in. We waren de eersten en dat was maar goed ook, want de belangstelling was enorm. We hadden al stiekem de residentie bezocht en afgesproken dat als het huis zoals op de foto's zou zijn, direct ja te zeggen. En daarmee was het van ons. De makelaar was correct en zei, ondanks dat nog anderen kwamen kijken, "jullie hebben ja gezegd dus het is van jullie". Fijn om dat definitief geregeld te hebben.
Er was natuurlijk nog veel meer te regelen. Je kunt niet in Spanje wonen zonder NIE nummer. Dat is een belastingnummer en moet je regelen via het vreemdelingenkantoor in Málaga. Voor dat we in juni naar Spanje toegingen hadden we contact met Pia, een Belgische dame die verschillende diensten voor expats regelt. Zij deed voor ons de aanvraag en ging met ons mee naar de vreemdelingenpolitie. Dat is maar goed ook, want terwijl het bedoeld is voor vreemdelingen is er geen medewerker die iets anders dan Spaans spreekt. Bijzonder!
Maar de missie was voltooid, een huis en een NIE. We konden opgelucht en blij naar huis om alles voor te bereiden.
4 september 2021
En opeens was het zover. Het huis in Nederland verkocht en een grote verhuiswagen op de oprit. Zorgvuldig werd het hele huis leeggeruimd met alle spullen die mee gingen naar het beloofde land. Toen de verhuiswagen weg reed konden we beginnen met het oplevering klaar maken van het huis. Veel spullen waren al naar de kringloop gegaan, sommige dingen konden nog een nuttige andere bestemming krijgen en de rest ging naar de stort.
Tijdens de laatste dagen dat we wachtten op de officiële overdracht bij de notaris, logeerden we bij de broer van Charlotte. Afwisselend waren we nog bezig met de laatste schoonmaak en het afleggen van wat laatste bezoekjes aan familie en vrienden.
Gelukkig hadden we de meesten al gezien op ons afscheidsfeest een week eerder.
We hadden besloten om de reis (ruim 2400 km) in drie dagen te doen, zodat we op ons gemak en genietend van de omgeving onderweg, relaxt aankwamen op zaterdag 4 september in de middag. Joep, onze labrador bleef de eerste dagen op ons logeeradres. bij Richard. De reis ging vlot en de rit van noord tot zuid Spanje, door al die verschillende regio's was prachtig. We hadden voor de eerste nachten een hotel in het oude, witte dorp gedeelte van Benalmádena, met prachtig uitzicht op de kustlijn waar ons huis ligt. Tijdens die eerste dagen gingen we overdag het huis schoonmaken (volgens onze norm) en 's avonds heerlijk genieten in het idyllische dorpje. Op maandag kwamen de verhuizers onze spullen brengen. Veel te laat, waardoor we moesten aanpezen om alles voor het donker binnen te hebben. Het eerste wat er moest gebeuren dat er een goede internetverbinding kwam voor mijn online activiteiten. Gelukkig was dat binnen een paar dagen geregeld.
Toen kwamen er nog een aantal drukke dagen om alles in te richten. Ook de logeerkamers moesten op tijd klaar want op donderdag kwamen Charlotte's broer en vriend met het vliegtuig onze trouwe Joep brengen. Hij moest de reis in een bench en daar was hij niet zo blij mee. Maar gelukkig was dat éénmalig.
Zij waren onze eerste bezoekers, gevolgd dat najaar door onze kinderen en kleinkinderen. Het is heerlijk ze te kunnen ontvangen in deze omgeving en zeker ook omdat het verder gaat dan een familiebezoekje dat we in Nederland gewoonlijk hadden. Nu is het telkens langduriger en intensiever en ondernemender.
Inmiddels zijn ze allemaal al meerdere keren voor korte en langere vakanties bij ons geweest. Evenzo onze vrienden, sommigen zijn al een aantal keren op bezoek geweest. Elk bezoekje, kort of lang, familie of vrienden is voor ons weer een heerlijk moment om ons leven hier met hen te delen.
Na de eerste weken van wennen en bezoek moest er natuurlijk nog van alles geregeld worden. We moesten ons nog laten inschrijven bij de gemeente. Verzekeringen moesten we nog regelen. Daarvoor vonden we een Nederlandse intermediair die alles voor ons kon regelen, https://www.orangeinsurances.com. Het was prettig om dat uit handen te kunnen geven. Ook moest er nog een administratiekantoor gevonden worden die alle zakelijke en privé belasting zaken voor ons kan regelen. Die vonden wij via Pia, die ook onze NIE aanvraag had geregeld. Bij haar kwamen we ook terecht voor het aanvragen van onze residentie (inwonerschap van Spanje). Dat was weer nodig om een bedrijf te kunnen hebben. En zo konden we ons meer en meer volledig op ons leven als inwoner van Spanje storten.
Ons dagelijks leven in Spanje
Naast het online werk (advies, coaching, workshops en roosterplanning onderwijs) hebben we natuurlijk veel vrije tijd. Die brengen we door met veel dagelijkse wandelingen, bezoekjes aan leuke dorpen en steden, zwemmen in de zee, een terrasje bezoeken of genieten van de Andalusische keuken, in één van de vele goede restaurants. We houden er allebei ook van om zelf te koken en lekkere gerechten te maken. Met de heerlijke verse groenten en vis die overal verkrijgbaar zijn kunnen we ons helemaal uitleven. We hebben veel gezelligheid met lokale vrienden, Spaans en Engels vooral. En, zoals gezegd, vele bezoekjes uit Nederland. We lezen, studeren en mediteren veel om onszelf op kennis- en spiritueel gebied te blijven ontwikkelen.
Verder zijn we bezig de Spaanse taal onder de knie aan het krijgen, wat niet gemakkelijk is, zeker niet in een gebied waar ze of het Andalusische dialect spreken of je constant aanspreken in het Engels. Er zijn twee opties: of je begint in het Spaans en dan denken ze dat je het kunt en ratelen ze in heel snel Spaans terug. Of je begint in het Spaans en krijgt een Engels antwoord, je gaat zelf door in het Spaans en zij blijven doorgaan in het Engels.
Maar we zetten door en onze lerares Mariché is zeer geduldig. In de dagelijkse bezigheden redden we ons inmiddels aardig.
Charlotte heeft inmiddels aan aantal Spaanse vriendinnen waarmee ze afwisselend Spaans en Engels spreekt. Ze kent ze via de yogalessen en het koor waarbij ze een tijdje gezongen heeft.
We hebben het ook getroffen met onze Engels buren, Shirley en Gary. Fantastische, vriendelijke, behulpzame en genereuze mensen. Ze wonen er niet permanent, maar komen regelmatig en steeds vaker een aantal weken. Inmiddels zijn we goede vrienden. We gaan samen uit om te eten of drinken. Bij elke keer dat ze er zijn hebben Gary en René een "lads night out", een gezellige mannenavond.
Het fijne aan het leven hier is dat het zich voornamelijk buiten afspeelt. Alleen in januari, februari zit je wat vaker binnen, maar ook dan zitten we meer tijd op ons terras dan in huis. We bezoeken regelmatig de stad Málaga op 20 minuten van ons huis en ook Marbella, op 30 minuten. Málaga is een heerlijke stad met een fantastische atmosfeer. Er is veel te zien, je kunt er lekker winkelen en het bruist aan alle kanten. Het geroezemoes 's avonds op de terrassen bij de restaurants, het gekletter van serviezen en het geklets aan al die tafeltjes, het is één en al gezelligheid. Het heeft iets intiems ondanks dat het wel een grote stad is.
Marbella en dan vooral het oude centrum, is prachtig om doorheen te flaneren. Kleine straatjes, hoekjes en pleintjes, met overal winkeltjes, boetiekjes en terrasjes. Er is altijd wat te doen en er is veel te kijken. Het Saint Tropez van Andalusië. Hip en trendy, het is altijd leuk.
En uiteraard hebben we ook, soms vaker, Córdoba, Sevilla, Granada, Cádiz, Madrid, Ronda en Gibraltar bezocht. Waarbij Córdoba onze duidelijke favoriet is. Andere keren hebben we Nerja, Frigiliana, Setenil, Estepona, Antequera, Mijas en mooie andere Andalusiche dorpen bezocht. Mooie tochten door de Sierra Nevada, Sierra de Nieve en de Alpujarras gemaakt, er is zoveel te zien.
In de warme zomermaanden zijn we veel op het strand te vinden, met een parasol en de zee is het goed vol te houden daar. Je gaat er ook aan wennen. Het eerste jaar liepen wij in oktober/november nog in korte broek terwijl de Spaanse mensen al een lange broek en jas droegen. Nu vinden wij het in december met 15 graden ook al wat fris. Overigens valt het ons op dat de Spanjaarden hier in de zomer veel klagen over de warmte. Je zou denken dat ze daar aan gewend zijn.
Zo zijn we iedere dag bezig en vliegt de tijd om. Inmiddels wonen we hier (sep 2025) alweer 4 jaren. Sinds december 2024 nog maar met z'n tweeën, toen hebben we helaas, na 13,5 jaar, afscheid moeten nemen van onze trouwe Joep. Ook hij heeft zijn laatste jaren nog genoten van het leven hier.
